Lagochilascaris minor

Strona wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) m.in. w celach statystycznych
Bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia końcowego

 

 

Lagochilascaris minor

pasożyt głowy, pasożyt szyi, pasożyt zatok, pasożyt policzków, pasożyty podniebienia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zasięg geograficzny nicienia Lagochilascaris minor nie został jeszcze szczegółowo określony. Najczęściej występuje na obszarach neotropikalnych, z największą częstością w Ameryce Południowej.

Nie ma wolno żyjących stadiów Lagochilascaris minor, ale nie wszyscy żywiciele ostateczni zostali poznani. Migracja wewnątrz hosta jest różna. Znaleziono je w żołądku, gardle, tchawicy, migdałkach, nosie i szyi dzikich kotów i ludzi w Ameryce Południowej i na Karaibach. Zgłoszono 1 przypadek śmiertelny.

Nicień Lagochilascaris minor ma kształt cylindryczny, zwężający się, ma naskórek z trzema głównymi warstwami zewnętrznymi z kolagenu. Warstwa naskórka chroni nicienie, aby mogły atakować przewód pokarmowy żywiciela. Samce są mniejsze (6 mm) niż samice (15 mm). Samice mają długi prosty ogon z odbytem na tylnym końcu. Tylny koniec samców jest zakrzywiony.

Rozwój

  1. L. minor jest heterokseniczny, a jaja wylęgają się zwykle w wodzie. Po wystawieniu na działanie powietrza jaja przemieniają się w larwy drugiego stadium w ciągu ośmiu dni. Larwa drugiego stadium linieje, następnie zmienia się w larwę trzeciego stadium. Od tego momentu L. minor następuje typowy rozwój ascaridoid. Zakażenie następuje poprzez połykanie przez żywiciela lub połykanie żywiciela zakażonego larwą przez kolejnego żywiciela. Dokładna biologia dotycząca nawyków żywieniowych L minor jest wciąż nieznana, ale widomo że żywi się płynami ustrojowymi.

Objawy zakażenia

Dorosłe osobniki znajdują się w górnym odcinku przewodu pokarmowego żywiciela, a także w głowie i szyi, szczególnie w kryptach migdałków i okolicy gardła.

Lagochilascaris minor zagłębia się w wyściółkę śluzówki i tam przebywa, ostatecznie tworząc ropnie u żywiciela. Te ropnie można znaleźć w tkankach ucha, szyi, szczęki, oczodołu, wyrostka sutkowatego i pozagardłowego. Te infekcje mogą trwać latami, ale znany jest także przypadek śmiertelny.

 

pasożyt głowy,

pasożyt szyi,

pasożyt zatok,

pasożyt policzków,

pasożyty podniebienia

  DIAGNOSTYKA PASOŻYTÓW I LECZENIE
  Precyzyjnie wykrywamy obecność ok 160 różnych pasożytów,
możliwa jest także ich eliminacja bez żadnych leków

Obecnie jedyna taka oferta na rynku
Diagnozujemy i eliminujemy także boreliozę
oporną na inne terapie
 
BRM-MED Sp. z o.o.  Przychodnia Biorezonansu i Terapii Rife
al. Jana Chrystiana Szucha 11A/24 Warszawa

© 2012 BRM-MED Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zakaz kopiowania fragmentów lub całości tekstu bez zgody autora i właściciela Portalu