Wszy

Strona wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) m.in. w celach statystycznych
Bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia końcowego

Wszy

Powodują wszawicę u ludzi, która dzieli się na głowową (pediculosis capillitii), odzieżową (pediculosis vestimenti) i łonową (pediculosis pubis).
wesz głowowa (Pediculus humanus capitis)
wesz_glowowa
wesz_glowowa_jaja
wesz odzieżowa (pediculosis vestimenti)
wesz_ubraniowa
Wszy żyją tylko na człowieku. Obecnie wszy ubraniowe są uznawane za jeden z wszą głowową gatunek mieszczący się w zakresie zmienności gatunkowej. Przyciąga je zapach potu ludzkiego, po którym rozpoznają żywiciela. Wesz ludzka jest spłaszczona grzbietowo-brzusznie, ma krótką głowę oraz barwę biało-szarą i od 2 do 4 mm długości. Przednia część głowy jest zwężona. Idealne warunki do rozwoju wszy to wysoka temperatura 28–32 st. C oraz wilgotność. Długość życia jest uzależniona od poziomu wilgotności, temperatury i zasobności w pożywienie. Samica składa około 100 jaj (gnid), zamocowanych u nasady włosa lub ubrania. Rozwój trwa kilkanaście dni. Wszy głowowe najczęściej bytują za uszami oraz w okolicy potylicznej. Wszy odzieżowe pasożytują na całym ciele osłoniętym przez ubranie. Jaja wszy odzieżowej przyczepiają się do włókien odzieży. Rzadziej jaja pchły ubraniowej przyczepiają się do owłosionej części klatki piersiowej lub pach.
Wszy rozprzestrzeniają się w czasie kontaktu bezpośredniego oraz podczas używania tych samych ubrań, grzebienia i szczotki do włosów, spanie w tym samym łóżku. Wesz głowowa najczęściej występuje u dzieci ze szkoły podstawowej. Wszawica odzieżowa występuje najczęściej wśród żołnierzy, bezdomnych, więźniów i jest nazywana „chorobą włóczęgów” lub „chorobą wagabundy”.
Objawy zakażenia
w miejscu ukłucia powstają bardzo swędzące grudki zapalne,
drapanie sprzyja powstaniu zakażenia bakteryjnego,
z rozdrapań wypływa surowiczo-ropna wydzielina i pojawią się strupy,
węzły chłonne w okolicy zmian skórnych powiększają się i są bolesne w dotyku,
charakterystyczne białe jaja we włosach luba na ubraniu,
znalezienie aktywnego stadium rozwojowego – larwy,
Wszy mogą przenosić wiele groźnych chorób zakaźnych takich jak: dur powrotny, tyfus plamisty, dżuma, gorączka okopowa.
Wesz łonowa (Pthirus pubis)
wesz_lonowa
wesz_lonowa_zoom

Wesz łonowa ma odcień biało-szary i osiąga długość od 1 do 2,5 mm. Budową jest zbliżona wszy ludzkiej. Samica składa około 30 jaj. Wesz łonowa pasożytuje najczęściej w okolicy łonowej, na owłosionym kroczu, pod pachami, na rzęsach, brwiach i na owłosionym torsie. Wesz pozostaje przyczepiona w danym miejscu przez wiele dni, ssąc krew co jakiś czas. Pasożyt przytwierdza się blisko nasady włosów, co uniemożliwia oderwanie jej podczas ruchu. Samica może przemieszczać się po całym ciele lub przechodzić na inne osoby znajdujące się najbliżej, szukając partnera do kopulacji. Do zarażenia wszą łonową dochodzi zwykle podczas stosunku płciowego lub podczas spania w jednym łóżku, możliwe jest również zakażenie przez noszenie wspólnych ubrań.

Objawy zakażenia

powtarzający się świąd w miejscu pasożytowania wszy,

uszkodzenie skóry od drapania,

wypryski i krosty,
sinoniebieskie plamy o średnicy ok 0,5 mm w miejscach ugryzienia.

  DIAGNOSTYKA PASOŻYTÓW I LECZENIE
  Precyzyjnie wykrywamy obecność aż 100 różnych pasożytów,
możliwa jest także ich eliminacja bez żadnych leków

Obecnie jedyna taka oferta na rynku
Diagnozujemy i eliminujemy także boreliozę
oporną na inne terapie
 
BRM-Med BIOREZONANS WARSZAWA 
535 40 40 40

kliknij link:  http://www.biorezonans-warszawa.pl/pasozyty-badania

© 2012 BRM-MED Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zakaz kopiowania fragmentów lub całości tekstu bez zgody autora i właściciela Portalu