Węgorek jelitowy

Strona wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) m.in. w celach statystycznych
Bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia końcowego

węgorek jelitowy (strongyloides stercoralis)

wegorekwegorek_migrujaca_larwawegorek_plamywegorek_hiperinfekcja
węgorek                                        drążąca tunele wędrująca larwa       ścieżki rumieniowe    hiperinfekcja węgorkiem

 

Jest to pasożyt jelita cienkiego, o długości ok. 2 cm. Występuje najczęściej w krajach zwrotnikowych i podzwrotnikowych, a w Polsce sporadycznie, choć nie jest wcale bardzo rzadki. Zakażenie człowieka następuje poprzez skórę (np. stopy, pośladki, a także np poprzez oko/powieki) w kontakcie z inwazyjnymi larwami przebywającymi w zakażonej ziemi, podobnie jak w przypadku zakażenia tęgoryjcem dwunastnicy. Larwa może zostać wtarta także poprzez śluzówkę oka, powieki. Po przebiciu skóry inwazyjna larwa drąży tunele w poszukiwaniu najbliższego naczynia krwionośnego. Pasożytują tylko samice i jest jednym z niewielu pasożytów, który może prowadzić także wolnożyjący tryb życia, tj. poza organizmem żywiciela. Pasożytuje w błonie śluzowej dwunastnicy i jelita cienkiego, rzadziej w tkance płucnej, a nawet w pęcherzyku żółciowym, sercu, nerkach czy mózgu.

Samica składa jaja, które są zwykle wydalane z kałem, a w przypadku inwazji płucnej poprzez odksztuszanie. Czasem jaja rozwijają się jeszcze w jelicie i stają się inwazyjne mogąc zarażać tego samego lub innego żywiciela. Po wniknięciu przez skórę larwa węgorka z krwią przedostaje się do prawej komory serca, następnie do płuc, tchawicy, gardła, gdzie zostaje połknięta i przez przełyk, żołądek przechodzi do jelita cienkiego. Etapom tym towarzyszą objawy chorobowe. Zarażanie żywiciela może utrzymywać się przez dziesiątki lat. Zakażenie tym pasożytem jest bardzo zaraźliwe i łatwo mogą ulec zakażeniu wszyscy domownicy.

Objawy zakażenia

możliwe bezobjawowe nosicielstwo,
wywołuje węgorczycę (strongyloidozę), do objawów której należą:
– bóle brzucha, nadbrzusza (najczęstsze),
– biegunka, zaparcia,
– brak apetytu,
– nudności, wymioty,
– świąd odbytu i skóry brzucha (przy autoinwazji nicienia),
– zmiany dermatologiczne, zwykle przelotne,
– swędzące lub bolesne zmiany skórne, zwykle w miejscu wniknięcia pasożyta,
– niektóre osoby skarżą się na odczucie „wędrowania” lub ruchu w śluzówce oka, pod powiekami,
– rumień wędrujący, ścieżki rumieniowe wzdłuż drogi wędrówki larw,
– linijne, swędzące zmiany, szerzące się, które często znikają w ciągu kilku godzin,
– uczucie osłabienia, złe samopoczucie,
– pobudzenie, drażliwość, bezsenność,
– kaszel,
– duszności,
– zapalenie tchawicy, oskrzeli, płuc,
– uszkodzenie miąższu płucnego,
– dolegliwości w innych organach gdzie przemieszcza się larwa lub pasożyt,
– lekkie zmiany błony śluzowej i jelita cienkiego (niewielka inwazja),
– wrzodziejące i krwotoczne zmiany dwunastnicy i jelita cienkiego (masywne inwazje),
– anemia,
– spadek masy ciała (masywna inwazja),
– stany hiperinfekcji,
– ciężkie wyniszczenie organizmu.

Stan pacjenta może się zmieniać, a objawy nasilać lub cofać się, w zależności od stanu odporności danej osoby zmieniającego się w czasie. Okres remisji wiąże się z jej bezobjawowym przebiegiem, następnie intensywność wzrasta i choroba przybiera ostrą formę.

  DIAGNOSTYKA PASOŻYTÓW I LECZENIE
  Precyzyjnie wykrywamy obecność aż 100 różnych pasożytów,
możliwa jest także ich eliminacja bez żadnych leków

Obecnie jedyna taka oferta na rynku
Diagnozujemy i eliminujemy także boreliozę
oporną na inne terapie
 
BRM-Med BIOREZONANS WARSZAWA 
535 40 40 40

kliknij link:  http://www.biorezonans-warszawa.pl/pasozyty-badania

© 2012 BRM-MED Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zakaz kopiowania fragmentów lub całości tekstu bez zgody autora i właściciela Portalu