Świdrowiec (Trypanosoma)

Strona wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) m.in. w celach statystycznych
Bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia końcowego

Świdrowiec (Trypanosoma)

Swidrowiec_Evansa
Świdrowiec Evansa (T.Evansi) powiększenie x8000
swidrowiec_gambijski
Trypanosoma gambiense
swidrowiec_amerykanski
Trypanosoma cruzi

Świdrowce tworzą rodzinę pasożytniczych pierwotniaków powodujących choroby zwierząt i ludzi. Świdrowce są pospolitymi pasożytami wszystkich gromad kręgowców oraz krwiopijnych bezkręgowców pijawek, muchówek, pcheł. Żyją w osoczu krwi, płynie mózgowo-rdzeniowym i narządach miąższowych. Świdrowce są w większości małymi pierwotniakami i mają charakterystyczne śrubowate ciało. Organem lokomotorycznym jest wić, której towarzyszy błona falująca wzdłuż brzegu komórki. Postać rozwojowa świdrowca związana jest ze środowiskiem, w którym on bytuje. Przy jego zmianie i przejściu do kolejnego żywiciela następuje przeobrażenie w inną formę. 

Najbardziej znane są: 
świdrowiec Evansa (Trypanosoma evansi), 
Gambijski (Trypanosoma gambiense),
Rhodesyjski (Trypanosoma rhodesiense),
Amerykański (Trypanosoma cruzi).

Świdrowce są przenoszone przez muchówki, pluskwiaki (np. pchły, pluskwy), a człowiek zakaża się poprzez kał tych pasożytów zawierający postać trypomastigota. Człowiek wciera go przez spojówkę, uszkodzoną skórę (np. po ukąszeniu), bądź błonę śluzową jamy ustnej. Istnieje także zagrożenie wystąpienia zakażenia u noworodków poprzez ssanie mleka karmiącej matki. Znanym wektorem przenoszącym świdrowca mogącego wywołać śpiączkę w Afryce jest mucha tse-tse.

Świdrowiec Evansa zwany również świdrowcem surra jest pasożytem koni, koniowatych (muły, osły), bydła, wielbłądów, słoni, ale może być również pasożytem innych dzikich zwierząt oraz psów i kotów, a także ludzi. Trypanosoma evansi był pierwszym odkrytym pasożytem z rodzaju świdrowców. U zwierząt wywołuję chorobę zwaną surra i najczęściej jest przenoszony mechanicznie przez bąki, muchy końskie oraz owady należące do rodzajów Stomoxys, Glossina, Lyperosia. Istnieje również możliwość przenoszenia trypanosoma evansi przez nietoperze. Pasożyt może być przywożony przez turystów z ciepłych krajów, np. po przejażdżce na wielbłądzie, koniu, mule itp, ale niewykluczone są zakażenia na terenie kraju, gdyż endemicznymi terenami występowania jest Afryka, Azja i Europa. Tego pasożyta u zwierząt oficjalnie wykrywa się w Polsce b. rzadko, ale jest tak prawdopodobnie ze względu na brak dostępu do diagnostyki i znajomości tego pasożyta. U ludzi zakażenie może występować w powiązaniu z chorobami odkleszczowymi (osłabiona odporność) oraz przy immunosupresji (np. HIV).
Świdrowiec gambijski żywi się krwią, chłonką, płynem mózgowo-rdzeniowym (o ile dostanie się do układu nerwowego). Wchłania pokarm całą powierzchnią ciała, jak tasiemce. Zakażenie następuje wraz z ukłuciem owada, kiedy do osocza krwi dostają się trypomastigota. Następnie przedostają się do limfy, ewentualnie także płynu mózgowo-rdzeniowego. 

Świdrowiec amerykański oficjalnie występuje w Ameryce Środkowej i Ameryce Południowej, ale ten zasięg we współczesnym świecie się znacznie rozszerzył. Pasożyt jest obecny w osoczu krwi człowieka, a potem w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego. Rezerwuar stanowią zwierzęta dzikie jak i domowe.

Objawy zakażenia świdrowcem Evansa (bardzo mało udokumentowanych informacji):
lżejsze objawy lub ich brak w przypadku nie przedostania się pierwotniaka do CUN, 
epizody gorączkowe,
zmęczenie,
zawroty głowy,
zaburzenia neurologiczne o zmiennym nasileniu.

Objawy zakażenia Trypanosoma gambiense, Trypanosoma rhodesiense:
gorączka,
powiększenie węzłów chłonnych,
zmiany skórne,
pobudliwość,
w drugim stadium choroby (po przedostaniu się pasożyta do układu nerwowego);
zaburzenia psychiczne,
okresy pobudzenia z okresami śpiączki i apatii.

Objawy zakażenia Trypanosoma Cruzi / amerykańskim:

powiększenie węzłów chłonnych, głównie karkowych (objaw Winterbottona),
powiększenie wątroby i śledziony,
1-4 dniowe ataki gorączki,
wysięki okołostawowe,
swędzące plamy i wysypki skórne,
opuchnięcie okolic oczu,
zaburzenia neurologiczne i ruchowe (po przedostaniu się do płynu rdzeniowo-mózgowego);
zawroty głowy,
bóle głowy,
drżenie języka,
drżenie mięśni twarzy i kończyn,
szybkie zmiany nastroju,
omamy,
zaburzenia mowy.

w końcowym stadium choroby;
apatia,
przedłużające się stany śpiączki kończące się śmiercią.

 

  DIAGNOSTYKA PASOŻYTÓW I LECZENIE
  Precyzyjnie wykrywamy obecność aż 100 różnych pasożytów,
możliwa jest także ich eliminacja bez żadnych leków

Obecnie jedyna taka oferta na rynku
Diagnozujemy i eliminujemy także boreliozę
oporną na inne terapie
 
BRM-Med BIOREZONANS WARSZAWA 
535 40 40 40

kliknij link:  http://www.biorezonans-warszawa.pl/pasozyty-badania

© 2012 BRM-MED Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zakaz kopiowania fragmentów lub całości tekstu bez zgody autora i właściciela Portalu