Świdrowiec (Trypanosoma)

Strona wykorzystuje pliki cookies (tzw. ciasteczka) m.in. w celach statystycznych
Bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia końcowego

Świdrowiec (Trypanosoma)

Swidrowiec_Evansa
Świdrowiec Evansa (T.Evansi) powiększenie x8000
swidrowiec_gambijski
Trypanosoma gambiense
swidrowiec_amerykanski
Trypanosoma cruzi

Świdrowce tworzą rodzinę pasożytniczych pierwotniaków powodujących choroby zwierząt i ludzi. Świdrowce są pospolitymi pasożytami wszystkich gromad kręgowców oraz krwiopijnych bezkręgowców pijawek, muchówek, pcheł. Żyją w osoczu krwi, płynie mózgowo-rdzeniowym i narządach miąższowych. Świdrowce są w większości małymi pierwotniakami i mają charakterystyczne śrubowate ciało. Organem lokomotorycznym jest wić, której towarzyszy błona falująca wzdłuż brzegu komórki. Postać rozwojowa świdrowca związana jest ze środowiskiem, w którym on bytuje. Przy jego zmianie i przejściu do kolejnego żywiciela następuje przeobrażenie w inną formę. 

Najbardziej znane są: 
świdrowiec Evansa (Trypanosoma evansi), 
Gambijski (Trypanosoma gambiense),
Rhodesyjski (Trypanosoma rhodesiense),
Amerykański (Trypanosoma cruzi).

Świdrowce są przenoszone przez muchówki (np. meszki), pluskwiaki (np. pchły, pluskwy), a człowiek zakaża się poprzez kał tych pasożytów zawierający postać trypomastigota. Człowiek wciera go przez spojówkę, uszkodzoną skórę (np. po ukąszeniu, rozdrapywanie miejsca po ukąszeniu), bądź błonę śluzową jamy ustnej. Istnieje także zagrożenie wystąpienia zakażenia u noworodków poprzez ssanie mleka karmiącej matki. Najbardziej znanym wektorem przenoszącym świdrowca mogącego wywołać śpiączkę w Afryce jest mucha tse-tse. Zakażenia świdrowcami są powszechne, ponieważ głównymi wektorami są pasożyty masowo występujące w Europie, głównie meszki. Objawy zakażenia świdrowcami mogą być podobne do neuroboreliozy. Pasożyty te oficjalnie wykrywa się w Polsce b. rzadko. Głównie u osób, które przywiozły ciężką postać choroby z kraju tropikalnego np. z Afryki. Dzieje się tak ze względu na brak dostępu do miarodajnej diagnostyki i znajomości tych pasożytów w Polsce. U ludzi zakażenie może występować w powiązaniu z chorobami odkleszczowymi (osłabiona odporność przy boreliozie lub tzw koinfekcja) oraz przy immunosupresji (np. HIV).

Świdrowiec Evansa zwany również świdrowcem surra oficjalnie jest pasożytem koni, koniowatych (muły, osły), bydła, wielbłądów, słoni, ale może być również pasożytem innych dzikich zwierząt oraz psów i kotów, a także ludzi. Trypanosoma evansi był pierwszym odkrytym pasożytem z rodzaju świdrowców. U zwierząt wywołuję chorobę zwaną surra i najczęściej jest przenoszony mechanicznie przez bąki, muchy końskie oraz owady należące do rodzajów Stomoxys, Glossina, Lyperosia. Istnieje również możliwość przenoszenia trypanosoma evansi przez nietoperze. Pasożyt może być przywożony przez turystów z ciepłych krajów, np. po przejażdżce na wielbłądzie, koniu, mule itp, ale powszechne są także zakażenia na terenie kraju, gdyż endemicznymi terenami występowania jest Afryka, Azja i Europa.
Świdrowiec gambijski żywi się krwią, chłonką, płynem mózgowo-rdzeniowym (o ile dostanie się do układu nerwowego). Wchłania pokarm całą powierzchnią ciała, jak tasiemce. Zakażenie następuje wraz z ukłuciem owada, kiedy do osocza krwi dostają się trypomastigota. Następnie przedostają się do limfy, ewentualnie także płynu mózgowo-rdzeniowego. Zakażenia możliwe są także w Europie, a nie tylko w Afryce.

Świdrowiec amerykański oficjalnie występuje w Ameryce Środkowej i Ameryce Południowej, ale ten zasięg we współczesnym świecie się znacznie rozszerzył, włączając Europę. Pasożyt jest obecny w osoczu krwi człowieka, a potem w komórkach układu siateczkowo-śródbłonkowego. Rezerwuar stanowią zwierzęta dzikie jak i domowe.

Objawy zakażenia świdrowcem Evansa (bardzo mało udokumentowanych informacji):
lżejsze objawy lub ich brak w przypadku nie przedostania się pierwotniaka do CUN, 
epizody gorączkowe,
zmęczenie,
zawroty głowy, „chaos w głowie”
zaburzenia neurologiczne o zmiennym nasileniu.

Objawy zakażenia Trypanosoma gambiense, Trypanosoma rhodesiense:
objawy mogą być podobne do neuroboreliozy,
możliwa gorączka (najczęściej jej jednak brak),
powiększenie węzłów chłonnych,
zmiany skórne,
pobudliwość,
bóle głowy,
w drugim stadium choroby (po przedostaniu się pasożyta do układu nerwowego);
zaburzenia psychiczne,
okresy pobudzenia z okresami śpiączki i apatii (na terenie Europy nie notuje się jednak takich objawów).

Objawy zakażenia Trypanosoma Cruzi / amerykańskim:

objawy mogą być podobne do neuroboreliozy,
powiększenie węzłów chłonnych, głównie karkowych (objaw Winterbottona),
powiększenie wątroby i śledziony,
1-4 dniowe ataki gorączki (najczęściej jej jednak brak),
wysięki okołostawowe,
swędzące plamy i wysypki skórne,
opuchnięcie okolic oczu,
zaburzenia neurologiczne, a nieraz i ruchowe (po przedostaniu się do płynu rdzeniowo-mózgowego);
zawroty głowy,
bóle głowy,
drżenie języka,
drżenie mięśni twarzy i kończyn,
szybkie zmiany nastroju,
omamy,
zaburzenia mowy.w końcowym stadium choroby;
apatia,
przedłużające się stany śpiączki kończące się śmiercią (na terenie Europy, nie notuje się jednak tych objawów).

 

  DIAGNOSTYKA PASOŻYTÓW I LECZENIE
  Precyzyjnie wykrywamy obecność aż 100 różnych pasożytów,
możliwa jest także ich eliminacja bez żadnych leków

Obecnie jedyna taka oferta na rynku
Diagnozujemy i eliminujemy także boreliozę
oporną na inne terapie
 
BRM-Med BIOREZONANS WARSZAWA 
535 40 40 40

kliknij link:  http://www.biorezonans-warszawa.pl/pasozyty-badania

© 2012 BRM-MED Sp. z o.o. Wszelkie prawa zastrzeżone
Zakaz kopiowania fragmentów lub całości tekstu bez zgody autora i właściciela Portalu